Како бранител на еден од обвинетите во предметот „Пулс“, чувствувам професионална и морална обврска да сеосврнам на одредени аспекти од оваа постапка кои се одисклучително значење не само за обвинетите, туку и замакедонскиот правосуден систем во целина.
Најнапред, дозволете ми да изразам искрено сочувство досемејствата на жртвите и до сите кои ги трпат последицитеод оваа трагедија. Загубата на толкав број млади животипретставува национална болка која никогаш не смее да бидезаборавена. Но токму поради големината на трагедијата, уште поважно е правдата да биде заснована врз докази, а неврз емоции, јавен притисок или политички очекувања.
Во една правна држава, кривичната одговорност секогаш е индивидуална. Не постои колективна вина и не постоиможност некој да биде прогласен за виновен само затоа штово одреден временски период извршувал јавна функција. Засекој обвинет поединечно мора да се докаже конкретнодејствие или пропуст, јасна законска обврска и директнапричинско-последична врска помеѓу неговото постапувањеи настанатата последица.
Она што досега произлегува од доказите изведени восудската постапка е дека трагедијата во Кочани не е резултатна постапување на едно лице или една институција. Напротив, станува збор за комплексен настан во кој сеиспреплетуваат прашања поврзани со лиценцирање, инспекциски надзор, локална самоуправа, безбедноснистандарди, противпожарна заштита и работење на самиотобјект. Токму затоа сметам дека секој обид запоедноставување на одговорноста и нејзино сведување нанеколку функционери претставува опасност заутврдувањето на вистината.
Во изминатиот период во јавноста се создаде атмосфера вокоја бројот на обвинети се претставува како доказ зарешителноста на институциите. Но правдата неможе да семери со бројот на обвинети лица. Правдата се мери соспособноста да се утврди вистинската индивидуалнаодговорност и да се направи јасна разлика помеѓу морална, политичка и кривична одговорност.
Особено загрижува фактот што во јавниот простор често сеносат заклучоци пред да заврши судската постапка. Водемократските општества судницата е местото каде што сеутврдува вината, а не телевизиските студија, социјалнитемрежи или политичките прес-конференции. Секој обвинетима право на фер судење, на презумпција на невиност и напостапка ослободена од надворешни влијанија.
Предметот „Пулс“ ќе остане запаметен како еден однајзначајните предмети во поновата македонска историја. Токму затоа оваа постапка мора да покаже дека РепубликаСеверна Македонија има институции кои се способни даодолеат на јавниот притисок и да одлучуваат исклучиво врзоснова на закон и докази.
Како адвокат, мојата должност не е да ја коментирамболката на семејствата ниту да ја минимизирам трагедијата. Мојата должност е да инсистирам на почитување на правотои на принципот дека никој не смее да биде осуден безцврсти и неспорни докази за неговата вина. Тој принцип непостои заради обвинетите, туку заради заштита на секојграѓанин во оваа држава.
Убеден сум дека единствено преку објективна, непристраснаи законита постапка може да се дојде до вистината и да сеобезбеди вистинска правда за жртвите, нивните семејства и за целото општество.
Aвтор:м-р Шенај Османов.
(Ставовите објавени во рубриката-Колумни се гледиште на авторот,Рома Прес не сноси одговорност за содржината на истите)
