Неџмедин А-Ромите и дискриминацијата: Борба за еднаквост, достоинство и правда.

93

Sajdime, o teluno hramovipe tano phanle ki tema bash amaro sakodivesipe, marindoj amen bash i diskriminacija, jekajekipe thaj o nijami (pravo). Ki Makedonija hem o roma tano taro sasoitnipe sar sa o avera, numa o pućjipe tano isilen-li  hako sar sa o avera?

Numa, isi hem jek aver argumenti savo but fori e pobare problemura kjeralen amenge kokorik amen, sikavindor amen salde sar śukar govornikoja, politićari thaj aver, save sa keraja bas kokorik amenge te resara disavi satisfakcija(korist).

E Agaar jek zaednica nasti ďjala angle!

Teleder hramovipe ki Makedonikani ćhib👇
___________

Дискриминацијата кон Ромите е проблем што со векови постои во светот, а Македонија, за жал, не е исклучок. Иако често се зборува за еднаквост, во реалноста многу Роми сe уште се соочуваат со предрасуди, сиромаштија, нееднакви можности за образование, вработување и достоинствен живот.

Во Македонија, Ромите се дел од општеството, но премногу често остануваат на неговите маргини. Најмногу загрижува тоа што младите Роми мораат да се борат не само за својата иднина, туку и против стереотипите што неправедно им се наметнуваат. Никој не смее да биде оценуван според својата етничка припадност, туку според своите способности, знаење и човечки вредности.

Мои браќа и сестри, едно треба да ни биде повеќе од јасно дека вистинската еднаквост не се докажува со политички говори и празни ветувања, туку со конкретни дела, правична застапеност, квалитетно образование, пристап до работа и еднаква заштита пред законот и пред се безбедността на прв план.

Ромите не бараат посебни привилегии, туку права. Не бараат сожалување, туку почит. Не бараат посебен третман, туку еднакви можности.

Македонија не може да зборува за напредок и демократија се додека секој нејзин граѓанин не се чувствува еднакво вреден, без разлика на своето потекло.
Борбата против дискриминацијата кон Ромите не е само ромско прашање – тоа е прашање на човечност, правда и иднината на целото општество.

Колумна:Неџмедин Абдула